Objawy i diagnozowanie dystonii

Mimowolne ruchy objawiające się skręcaniem i wyginaniem poszczególnych części ciała potrafią mocno utrudnić życie. Objawy dystonii, bo o niej mowa, sprawiają, że człowiek przybiera sztuczną, nienaturalną postawę ciała. Mięśnie są nadmiernie napięte, występuje tak zwane drżenie dystoniczne oraz niezależne od osoby chorej ruchy skręcające. Dystonia może mieć podłoże genetyczne, ale też być efektem innej choroby, na przykład guza mózgu, stwardnienia rozsianego, udaru niedokrwiennego, a także uszkodzeń mechanicznych mózgu i porażenia prądem elektrycznym. Najczęściej zaczyna się od kręczu karku, czyli nieprawidłowego ułożenia głowy, pojawiają się również skurcze powiek, okolicy twarzowo-żuchwowej, a w dalszej kolejności tułowia i kończyn. Z czasem przyjmowane pozycje mogą się utrwalać.

Jak opanować chorobę i ułatwić sobie życie z dystonią?

Najważniejszą sprawą jest właściwa diagnoza. Najczęściej lekarz stawia rozpoznanie, analizując objawy kliniczne. Dodatkową metodą, która może pomóc w ustaleniu przyczyn schorzenia, jest rezonans magnetyczny. Jeśli pacjent cierpi na klaustrofobię lub trudno jest mu utrzymać stałą pozycję w zamkniętym tunelu, idealne rozwiązanie stanowi rezonans otwarty. Polega on na wykonaniu badania w tunelu zamkniętym tylko częściowo. Pomocne w diagnostyce będą również tomografia komputerowa, ultrasonografia, badania elektrofizjologiczne oraz genetyczne. Najczęściej stosuje się leczenie objawowe, farmakologiczne, a wiodącym lekiem jest lewodopa. Wykonuje się również zabiegi wstrzykiwania w mięśnie toksyny botulinowej. W wyjątkowo ciężkich przypadkach zalecana jest operacja neurochirurgiczna.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

15 − 12 =